احکام تجویدتفخیم فربهی و پُریی است که بر حرف وارد می‌شود، به‌گونه‌ای که دهان از طنین آن پر می‌شود، و ترقیق لاغری‌ای است که دهان از آن پر نمی‌شود. و هفت حرف استعلا که در «خُصَّ ضَغْطٍ قِظْ» گرد آمده‌اند، همواره تفخیم (درشت) خوانده می‌شوند.
تفخيم: الطَّامَّةُ، خَلَقَ، الصِّرَاطَ — ترقيق: الْحَمْدُمنبع:تحفة الأطفال والجزرية
١ دقیقه مطالعه
استعاذه هنگام آغاز قرائت سنت است و صیغه‌ی آن این است: «أعوذ بالله من الشيطان الرجيم»، و بسمله در ابتدای هر سوره خوانده می‌شود به‌جز سوره‌ی توبه.
١ دقیقه مطالعه
تلفظ واضح نون ساکن یا تنوین از مخرج آن، بدون غنه‌ی ظاهر، هنگامی که پس از آن یکی از حروف حلقی شش‌گانه بیاید: همزه (ء)، هاء (ه)، عین (ع)، حاء (ح)، غین (غ) و خاء (خ).
١ دقیقه مطالعه
اگر پس از نون ساکن یا تنوین، در کلمه‌ای دیگر یکی از حروف «يَنْمُو» (یاء، نون، میم و واو) واقع شود، نون در آن حرف ادغام می‌شود در حالی که غنه به اندازه‌ی دو حرکت باقی…