احکام تجویداستعاذه هنگام آغاز قرائت سنت است و صیغه‌ی آن این است: «أعوذ بالله من الشيطان الرجيم»، و بسمله در ابتدای هر سوره خوانده می‌شود به‌جز سوره‌ی توبه. و میان دو سوره برای قاری وجوه (روش‌های) جایزی وجود دارد.
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ — بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِمنبع:تحفة الأطفال
١ دقیقه مطالعه
تلفظ واضح نون ساکن یا تنوین از مخرج آن، بدون غنه‌ی ظاهر، هنگامی که پس از آن یکی از حروف حلقی شش‌گانه بیاید: همزه (ء)، هاء (ه)، عین (ع)، حاء (ح)، غین (غ) و خاء (خ).
١ دقیقه مطالعه
اگر پس از نون ساکن یا تنوین، در کلمه‌ای دیگر یکی از حروف «يَنْمُو» (یاء، نون، میم و واو) واقع شود، نون در آن حرف ادغام می‌شود در حالی که غنه به اندازه‌ی دو حرکت باقی…
١ دقیقه مطالعه
اگر پس از نون ساکن یا تنوین، حرف لام یا راء بیاید، نون به‌طور کامل و بدون غنه در آن‌ها ادغام می‌شود، و این تنها میان دو کلمه رخ می‌دهد.