الله أكبر، الله أكبر، الله أكبر، " سبحان الذي سخر لنا هذا وما كنا له مقرنين * وإنا إلى ربنا لمنقلبون " ((اللهم إنا نسألك في سفرنا هذا البر والتقوى، ومن العمل ما ترضى، اللهم هون علينا سفرنا هذا واطو عنا بعده، اللهم أنت الصاحب في السفر، والخليفة في الأهل، اللهم إني أعوذ بك من وعثاء السفر، وكآبة المنظر، وسوء المنقلب في المال والأهل))، وإذا رجع قالهن وزاد فيهن: ((آيبون، تائبون، عابدون، لربنا حامدون)).
خداوند بزرگ‌تر است، خداوند بزرگ‌تر است، خداوند بزرگ‌تر است. "پاک و منزه است ذاتی که این [مرکب] را برای ما رام کرد و ما توانایی رام کردن آن را نداشتیم، و همانا ما به سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت." (خداوندا! ما در این سفرمان از تو نیکی و تقوا، و عملی که تو را خشنود سازد، درخواست می‌کنیم. خداوندا! این سفر ما را برایمان آسان گردان و مسافت آن را برایمان کوتاه کن. خداوندا! تو در سفر همراه و در میان خانواده جانشین [ما] هستی. خداوندا! از سختی سفر، و از منظره‌ی ناگوار، و از بازگشت بد در مال و خانواده به تو پناه می‌برم.) و هنگام بازگشت همین را می‌گوید و بر آن می‌افزاید: (بازگشت‌کنندگانیم، توبه‌کارانیم، عبادت‌کنندگانیم، ستایشگر پروردگارمان هستیم.)
برای شمارش لمس کنید